كابرته مكابرة : غالب شدم برو و دشمنى كردم با او . مكابره ( mok bare ) ا . پ . ماخوذ از تازى - معارضه و منازعه و مجادله و ستيزه . و مكابره كردن : ستيزه كردن . مكابسة ( mok basat ) م . ع . حمله كردن بر يكديگر . مكابلة ( mok balat ) ا . ع . تاخير دين و سپس گذاشتن وام . و درنك كردن . و بازداشتن و حبس كردن . و تاخير در خريدن خانهء همسايه تا چون ديگرى خواهد آن را بخرد مطالبه شفعة كند . مكابين ( mak bin ) ع . ج . مكبونة . مكاتب ( mak teb ) ع . ج . مكتب . مكاتب ( mok tab ) و ( mok teb ) ا . ع . بنده‌اى كه با صاحب خود بهاى خود را قطع كرده تا كم‌كم بپردازد . مكاتب ( mak teb ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مكتبها و مدرسه‌ها . مكاتبات ( mok tab t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مراسله‌ها و نوشتجات . مكاتبة ( mok tabat ) م . ع . كاتبا مكاتبة و كتابا : بهمديگر نامه نوشتند آن دو نفر . و كاتب الرجل عبده او امته على مال منجم : نامه نوشت آن مرد براى بنده و يا كنيز خود بر مالى كه پاره پاره بپردازند و آنها هم نوشتند بر اينكه آزاد باشند . مكاتبة ( mok tabat ) ا . ع . آزادنامه و نوشته آزادى از عبوديت . مكاتبه ( mok tabe ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نامه نوشتن بهمديگر . مكاتعة ( mok ta'at ) م . ع . كاتعه الله مكاتعة : از نيكى دور گرداناد او را خداى و بكشاد او را . مكاتلة ( mok talat ) م . ع . كاتله الله مكاتلة : از نيكى دور گرداناد او را خداى و ملعون گرداناد او را . مكاتمة ( mok tamat ) م . ع . كاتمنى سره مكاتمة : نهان داشت از من راز خود را . مكاتيب ( mak tib ) ع . ج . مكتوب . مكاثبة ( mok sabat ) م . ع . كاثبه مكاثبة : نزديك او رسيد . مكاثرة ( mok sarat ) م . ع . با هم چيرگى نمودن و نبرد كردن با كسى در بسيارى . و آب بسيار خواستن جهة خوردن . مكاثمة ( mok samat ) م . ع . بهمديگر نزديك شدن و آميزش كردن . مكاحل ( mak hel ) ع . ج . مكحل . و ج . مكحلة . مكاد ( mak d ) و مكادة ( mak dat ) م . ع . كاد كودا و مكادا و مكادة . ر . كود . مكادة ( mak dat ) ا . ع . چون كسى چيزى طلب كند و ارادهء دادن نداشته باشد مىگويند : لا و لا مكادة : نخواهم داد و ارادهء دادن هم ندارم . و قولهم : لا مهمة و لا مكادة اى لا اهم و لا اكاد . مكادمة ( mok damat ) م . ع . نيك قادرنا شدن ستور بر گياه . مكاذبة ( mok zabat ) م . ع . كاذبته مكاذبة و كذابا : دروغ گفتم با او و همديگر را دروغگو پنداشتيم . مكار ( makk r ) ص . ع . بسيار فريبنده و بدسگال . ج : مكارون . مكار ( makk r ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پر مكر و پر حيله و فريبنده و غدار و عيار . مكاراة ( mok r t ) م . ع . كاراه مكاراة و كراء . ر . كراء . مكاربة ( mok rabat ) م . ع . نزديك شدن با هم و آهنك كردن چيزى . مكاردة ( mok radat ) م . ع . با هم راندن و همديگر را دور كردن . مكارزة ( mok razat ) م . ع . كارزالى المكان مكارزة : بشتافت و پنهان شد در آنجاى . و كارز عنه : گريخت از آن . و كارز فلانا : عاجز كرد فلان را . مكارم ( mak rem ) ع . ج . مكرمة . و مكارم الاخلاق . ر . مكرمة . مكارم ( mak rem ) ا . پ . مأخوذ از تازى - نوازشها و مكرمتها و بزرگيها . مكارمة ( mok ramat ) م . ع . كارمه مكارمة فكرمه : نبرد كرد با او در كرم و جوانمردى پس غالب آمد او را . مكارون ( mak runa ) ع . ج . مكارى . مكارون ( makk runa ) ع . ج . مكار . مكاره ( mak reh ) ع . ج . مكرهة ( makrahat ) و ( makrohat ) . مكاره ( mak reh ) ا . پ . مأخوذ از تازى - رنجها و سختيها . مكاره ( makk re ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زن پر مكر و پر حيله . مكارى ( mok ri ) ا . ع . بكرايه دهنده . ج : اكرياء و مكارون . مكارى ( mok ri ) و ( makk ri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - خربنده و كرايه دهنده يعنى آن كس كه خر و اسب و اشتر كرايه